Een betoverend avondje uit bij de enige tekencursus voor het occulte leven in Londen

Alle afbeeldingen door Steph Wilson

'Wat draag je eigenlijk naar een tekenles voor het occulte leven?' Ik sta voor mijn kledingkast, hardop denkend en op zoek naar een outfit die dienst doet als kantoorkleding, maar ook geschikt is voor de twee uur durende sessie van vanavond als onderdeel van Londens eerste festival van de donkere kunsten.

Ik kan niet op mijn werk verschijnen alsof ik op het punt sta een kind te offeren onder een bloedmaan; evenzo heb ik het gevoel dat ik geen festival kan bijwonen dat vernoemd is naar de Heksensabbat ziet eruit als het satanische equivalent van een niet-coole vader die probeert te moshen op hiphop-optredens. Uiteindelijk heb ik een sport-T-shirt en Adidas-sneakers aangetrokken. Als het te donker wordt, wil ik graag kunnen vluchten in comfortabel zweetafvoerend materiaal en gevoerde hardloopschoenen.

Kom naar de Sabbat festival is voor een week gedecampeerd naar Apiary Studios, een galerie-slash-studio die als club- en optredenlocatie bijklust. Vanavond wordt mij een satanische avond beloofd van 'op kostuums gebaseerde levenstekenen waarbij modellen van May Queen-heksencultisten worden meegenomen naar ritueel geklede hogepriesteressen', compleet met wierook, gezangen en occulte soundtrack. In een aangenaam circulair toeval organiseerden de studio's vorige maand een performance-avond waarin twee artiesten probeerden de hemelvaart van Christus na te spelen. Als er vanavond hekserij is, doen we dat op JC's thuisbasis.



Terwijl de kleine menigte zich verzamelt in de lobby van de studio, duikt Jason Atomic binnen met een zwartfluwelen cape, een Vivienne Westwood-shirt en een zwarte broek met een constellatie van zilveren studs op de knieën. 'We maken de kamer net klaar!' roept de kale Sabbat-oprichter, zwaaiend met een hand die is bedrogen met knuckleduster-ringen.

Manko en Magdalene poseren voor de les levenstekenen. Foto door Steph Wilson

Atomic is de 48-jarige artiest en vreemd genoeg een zelfverklaarde aanhanger van de donkere kunsten achter het hele festival. 'Ik probeerde mijn ziel te verkopen toen ik acht was', vertelt hij vrolijk voordat de les begint. 'Heeft niet gewerkt.' Zijn korte geflirt met Lucifer heeft geleid tot een obsessie met hekserij en zwarte magie - hoewel, als zijn opstaan ​​een indicatie is, er ook een flinke dosis schlock-horror metal fanboy in zit.

De groep wordt naar een slecht verlichte studio geleid die dik ruikt naar rook en wierook. Heksenkunst van verschillende kwaliteit en mate van ernst hangt in de kamer; op één schilderij knielt een naakt meisje op rode hakken met een ramskop als gezicht op de grond, haar vingers in het universele symbool voor het A-OK-teken. Ik ben vooral ingenomen met een armlengte helder glazen sculptuur van een penis, compleet met cockring en Indiana Jones -stijl kristallen schedels voor testikels.

Niemand, behalve misschien de twee gothicmeisjes in onderrokken in Lolita-stijl, lijkt op het punt te staan ​​een baby onder hun stofdoek vandaan te halen en een paar bezweringen aan de maangodin te beginnen. Ik bedoel, er was zelfs een man met een baseballpet op (zelfs als er het woord 'WITCH COMPANY' op stond). Zelfs als elk ander meisje onder de 25 in Brooklyn dat lijkt te doen? identificeren als een heks tegenwoordig kunnen Britten niet echt met het bovennatuurlijke omgaan zonder een gezonde dosis armlengte scepticisme.

Atomic zelf geeft toe dat hij wel 'een beetje' spreuken uitspreekt, maar 'dat hele katholieke zwarte mis ding niet koopt'. In plaats daarvan gaat hij helemaal over de 'Amerikaanse moderne kijk op satanisme, een humanistische filosofie die zegt dat alleen God mens is en dat wij meesters zijn over ons eigen lot.'

Iedereen in de kamer gaat op stoelen zitten en haalt hun schetsboeken tevoorschijn, waarbij ze angstvallig de tableau-opstelling negeren van een zwart canvasvel met een afbeelding van een boosaardig uitziende geitenschedel en de woorden 'Leave Something Witchy'. We zouden bij elke tekenles in de hoofdstad kunnen zijn, zij het met een altaar versierd met menselijke schedels en kaarsen.

Manko houdt de ceremoniële dolk vast. Foto door Steph Wilson

'Ik maak kennis met Magdalene en Manko, onze hippieheksenoccultisten,' zegt Atomic, terwijl hij een krassende opname aanzet van vrouwen die zingen in wat klinkt als Latijn. Twee langbenige levensmodellen in doorschijnende witte kanten jurken en bladkronen weven door de menigte en draperen zich over het altaar.

Atomic houdt de tijd bij op zijn iPhone en vertelt de vrouwen wanneer ze van houding moeten wisselen. Als je af en toe duivelshoorns weghaalt, zouden ze kunnen modelleren voor een iets racier voorjaarscatalogus van Urban Outfitters. Eén pose houdt in dat Manko een puntige dolk boven haar hoofd houdt, alsof hij hem in de buik van haar collega wil steken. Ik tuur naar mijn tekening, die er niet in slaagt om Magdalena's met bladeren versierde string of de welving van Manko's mes volledig vast te leggen.

'Nog tien minuten, daar gaan we', zegt Atomic bemoedigend tegen de modellen - het vasthouden van rituele wapens is vermoeiend voor de onderarmen. Ik gluur naar het doek van een man in een smoezelig groen T-shirt, die Magdalena's pruik op de zijkant van haar hoofd heeft laten lijken op een gigantische Maine-kreeft. Ik voel me meteen beter.

Halverwege de les wisselen de modellen van kostuum en gaan ze de kamer opnieuw binnen onder een gregoriaans gezang van 'we are a circle in a circle / with no begin and no end'. Manko heeft haar uiterlijk verruild voor Maleficent-hoorns, stervormige tepelpasteitjes en een lange getufte zwarte merkin, die tussen haar knieën zwaait. Magdalene heeft gekozen voor een minder direct satanisch aandoende outfit van een zwart korset en hoofdtooi.

Manko met een schedel en een dolk. Foto door Steph Wilson

De soundtrack mondt uit in een monoloog met de toon: 'Gegroet Satan, Satan is de rebel, de wilde.' 'Gegroet Satan', zingen de modellen mee met een kleine vuistpomp. 'Dode armen voor Satan,' hoor ik Manko fluisteren tegen Magdalena. Na nog een laatste pose van 20 minuten - beide vrouwen laten zich tegen elkaar zakken, duidelijk een beetje moe van de inspanning - is de les afgelopen.

'Ik ben een herstellende katholiek, wat in feite een atheïst betekent', vertelt Manko, die ook de langdurige partner van Atomic is. 'Jason's ding is satanisme en het occulte - het is echt de schtick van mijn partner. Ik hou ervan omdat het echt verheerlijkt atheïsme is. Het is atheïsme met een goede PR. Satanisme gaat helemaal over in jezelf geloven en verantwoordelijk zijn voor je eigen beslissingen.'

Na de les ontpopt zich een student die het leven trekt als het ondenkbare: een christen. 'Om eerlijk te zijn, dit is de eerste satanische les die ik heb gedaan', zegt een 27-jarige danseres genaamd Nadine. 'Wat een beetje overweldigend is, toen ik binnenkwam, dacht ik: 'Oh mijn god.' Ik ga het mijn dominee niet vertellen, het zal mijn geheimpje zijn. Hij komt wel goed, hij is behoorlijk werelds.'

Haar vriendin, een klein zwart meisje met een muts en hangende pentagramoorbellen, meldt zich aan als een praktiserende heiden. 'Er was absoluut een goede heidense energie in de klas', zegt ze. 'Over het algemeen is de aura die artistieke mensen uitstralen echt bemoedigend en beïnvloedend. In een kamer die niet zo groot is met zoveel artiesten, is de sfeer gewoon hypnotiserend.'

Later op de avond neemt Atomic me mee naar een kamer die is uitgedost met graffiti in de zon met straatkunst van de Engelse goochelaar Aleister Crowley. 'Satan staat voor gelijke rechten, een evenwicht in genderpolitiek, een evenwicht in raciale politiek', vertelt Atomic. 'Het is een beetje communistisch, een beetje heidens, een beetje atheïst. Het zijn eigenlijk mensen die zelf beslissen wat ze met hun leven gaan doen en zich niet aan de regels houden.'

Heidenen en christenen terzijde, ik reken copywriters en barmannen in de satanische gelederen. Terwijl we de Apiary Studios uitlopen naar het dichtstbijzijnde metrostation, komt het me voor dat een tekenles voor het occulte leven veel lijkt op elke andere kunstles: je krijgt ploeteraars, hobbyisten die gepensioneerd zijn en de algemene Londense rommel die aanspoelt met elke andere les. Time-out goedgekeurde Londense pop-up. Behalve met nog een paar Hail Satans erbij.